![](https://press.et/wp-content/uploads/2019/10/ታተተተ-2-11-2-17.png)
ሠላም ሰብአዊም ሆነ ኢኮኖሚያዊ ልማትን ለመገንባት ፋይዳው ከምንም በላይ ነው። ሠላም የሁሉም መሠረት ነው ካልን፤ እርስዎ ባሉበት አካባቢ ምን ያህል ሠላምን እየጠበቁ ነው? አካባቢዎ ከሠላም እጦት እንዲርቅስ ምን ሠሩ? ምንስ ለመሥራት አስበዋል? የሚለው ጥያቄ ሁላችንም እንደ ዜማ ልናንጎራጉረው የሚገባ ጉዳይ ነው።
በሀገራችን ባጋጠሙ የሠላም መደፍረሶችና አለመረጋጋቶች፣ የሠላም ዋጋ ምን ያህል ውድ እንደሆነ እንደገና እንድናስታውስ አድርገውናል። ዛሬም በገሐድ የሚታየው ሀቅ ይህ ነው። ሠላም ለሁሉም አስፈላጊና ጠቃሚ ቢሆንም ዘላቂ ሠላም ሊኖር የሚችለው ደግሞ፣ ሁሉም ባለድርሻ አካላት በአንድነት ለሠላም ሲሠሩ ብቻ ነው።
ሠላም አንድ አካል ብቻ በተናጠል ሊያስጠብቀው የሚችለው እሴት አይደለም። ይልቁንም ሁሉም አካላት የሚጠበቅባቸውን ድርሻ በትጋት፣ በቅንነትና ሌላውን በመረዳት ሲያበረክቱ ዘላቂ ሠላም ይሰፍናል፤ ይረጋገጣልም።
ስለዚህ የሀገራችንን ሠላም ዘላቂ ለማድረግ፣ መንግሥትም ሆነ ሌሎች የሚመለከታቸው አካላት በተለይ ደግሞ የሃይማኖት አባቶች፣ የፖለቲካ ፓርቲዎች፣ አክቲቪስቶች ምሁራን እንዲሁም መላው የሀገራችን ህዝቦች፣ በፍቅርና በመቻቻል፣ ይቅር ተባብለው፣ ወደ ሠላም መድረክ ለመምጣት ዝግጁ መሆን አለባቸው፤ ጊዜውም ይህን ያስገድዳል። ሠላም የሚወርደው “እኔ ያልኩት ብቻ ይሁን” በማለትም እንዳልሆነ፣ ያለፈው ታሪካችን በግልፅ ያሳያል። መቻቻል፣ ተጨማሪ ምዕራፍ መሄድ፣ የመሸነፍ ሳይሆን የበሳልነትና የአመራር ብቃት ምልክቶች ናቸው።
ከመንግሥትም ሆነ ከሌሎች የፖለቲካ ፓርቲዎች እንደዚሁም ከመላው የሀገራችን ህዝቦች፣ ይሄ ከመቼውም ጊዜ ይልቅ በአሁኑ ወቅት በእጅጉ የሚፈለግ አንገብጋቢ ጉዳይ ነው። የአመለካከት ልዩነቶች እንደተጠበቁ ሆነው፣ የጋራ ሀገራችንን ለማሳደግና ለማልማት፣ ሁሉን አቀፍ የሆነ ዴሞክራሲን ለማስፈን፣ በመቀራረብ፣ በልበ ሰፊነትና በይቅርታ መንፈስ፣ ሁሉም ወገኖች ለሠላም እንዲሠሩ ሁኔታው በራሱ ጥሪ ያቀርብልናል።
ይሁን እንጂ የሠላም ሕልውና በተለያዩ ምክንያቶች አደጋ ውስጥ ሊወድቅ እንደሚችል ልብ ልንለው ይገባል። በሰዎች መካከል የሚደረግ አድልዎ፣ ወገንተኝነትና ጽንፈኛ ብሔርተኝነት፣ የመልካም አስተዳደር እጦት እንዲሁም የተለያዩ ማህበራዊና ኢኮኖሚያዊ መድልዎች የሠላምን እስትንፋስ በአጭሩ ሊቀጩት ይችላሉ። እንዲህ ዓይነቱ አደጋ በትውልድ ላይ እንዳይወድቅ፣ የአገር መሠረት ከሆነው ቤተሰብ ጀምሮ ሠላምን በማስፈን፣ እውነቶች ላይ መነጋገርና ወደ ማህበረሰብ ማዝለቅ ከእያንዳንዳችን ይጠበቃል።
ርዕስ በርዕስ መከባበርን፣ መደማመጥንና ለሌላው የሚጠቅመውን ማሰብን፤ ይህንንም መልካም እሴት ህብረተሰቡ በሃይማኖታዊ ግንኙነት፣ በማህበራዊ ተራክቦውና በፖለቲካ አስተሳሰቡ ተግባራዊ እንዲያደርገው ማስተማርና ደጋግሞ ማስገንዘብ በብርቱ ይጠበቃል። በተለይ በአሁኑ ወቅት፣ የሀገራችን ሠላም በተለያዩ ምክንያቶች በመደፍረሱ፣ ሕይወታችንን ከመቼውም ጊዜ ይልቅ ሥጋት ላይ ይጥለዋል። ተፈጥሮ በምታስከትለው ቀውስና የሰው ልጆች በሚፈጥሩት ፀረ ሠላም ድርጊቶች፣ ሕዝቦች ሠላማቸውንና ነፃነታቸውን ተነጥቀው፣ ተንከራታችና ሙት ሆነው መመለከት ሲበዛ ሐዘን ላይ ይጥላል፤ ልብንም ይሰብራል።
መቼም ጦርነትን ለመቀስቀስ ብዙ ልፋት አያስፈልግም። ጥቂት አሉታዊ ቃል መሰንዘር ይበቃል። ሠላምን ለማስፈን ግን እንደዚያ አይደለም፤ ብዙ ውይይት፣ ብዙ ትጋትና ብዙ መሥዋዕትነትን የሚጠይቅ ሂደት ነው። ከዚህም የተነሳ፣ ሠላም በአንድ ወገን መልካም ፈቃድ ብቻ የምትገነባ ሳይሆን የሁላችንንም ስምምነት የምትፈልግ ናት። ስለሆነም ማናችንም አስቀድመን በሠላም አስፈላጊነት ልናምን፣ አስከትሎም እውነተኛ በሆነ የአመለካከትና የህይወት ለውጥ እምነታችንን ልንተረጉም ያስፈልጋል።
በአሁኑ ወቅት ከዕድገት ፍላጎታችንና ከለውጥ አጀንዳዎቻችን ጋር አብሮ መጓዝ ያልቻለ የኋላቀርነት አመለካከት፣ ድህነት፣ ብልሹ አስተዳደርና አመራር፣ ሙስና እና መሰል ሁኔታዎች በተቃራኒው የእኛ መገለጫዎች ናቸው። ይህ አይነቱ የተደበላለቀ ሁኔታም፣ አንዱ በሌላው ላይ የበላይነት ለመያዝ በሚደረግ ፍትጊያ፣ በሀገራችን በአንፃራዊነት ሰፍኖ የነበረው ሠላማዊ ሁኔታ፣ በአንዳንድ አካባቢዎች ለመታወክና ለግጭት መፈጠር ምክንያት ሆኗል። በውጤቱም ሁሉንም ወገን እያሳዘነ ይገኛል።
በአጠቃላይ በሰዎች ማህበራዊ ግንኙነት ውስጥ የሐሳብ ልዩነትና የሐሳብ ግጭት መኖሩ የሚጠበቅና ተፈጥሯዊ ነው። ይሁንና ዋናው ጉዳያችን መሆን ያለበት፣ ልዩነቱና ግጭቱ ለምን ተፈጠረ የሚለው ሳይሆን፣ ግጭቱ እንዴት እንደሚፈታ ማወቁ ላይ ነው ይሠላም ቁልፉ ጉዳይ።
ከዚህ አንፃር የሐሳብ ልዩነቶች ላይ ተመስርቶ የሚፈጠር ግጭትና አለመግባባት፣ በሰከነ መንገድ በውይይት፣ በጥበብና በብልሃት መፈታት አለበት። ይህ ግጭትን በሠላማዊና በሰለጠነ መንገድ የመፍታት፣ የይቅርታና የእርቅ መንገድም በሃይማኖቶች የሚደገፍ ቅዱስ ሥራ ነው። በመካከላችን እርቅና ሠላም እንዲሰፍንም፣ ፍትሕ እንዳይጓደል መጠበቅና ፍትሐዊ መሆን ይገባል።
አዲስ ዘመን ጥቅምት 13/2012